Rússarannsókn lokið - engar kærur

(birt á fésbók SHA 26. mars 2019)

                                                       Roberet Mueller sérstakur saksóknari

„Rannsókn undir stjórn Roberts Muellers, sérstaks saksóknara, leiddi ekki í ljós nein sönnunargögn fyrir því að Donald Trump og kosningabarátta hans hefðu haft samráð við rússnesk yfirvöld í aðdraganda forsetakosninganna árið 2016.“ (http://www.ruv.is/frett/trump-hafdi-ekki-samrad-vid-russa )

Ímyndið ykkur, þetta var beiskur kaleikur að tæma fyrir RÚV, enda er þetta stutt frétt og málið ekki endurtekið. Málið hefur verið risavaxið og tröllriðið bandarískum fréttaveitum í tvö ár, þar með öllum helstu vestrænum meginstraumsmiðlum og endurvarpsstöðinni RÚV. Fyrir réttu ári skrapp málið svo allmikið saman þegar Mueller, sérstakur saksóknari, ákærði þrettán vesæl rússnesk nettröll fyrir «upplýsingastríð», að reyna «grafa undan trausti» bandarískra kjósenda. Og nú sem sagt er „Rússarannsókn lokið“ og „engar ákærur lagðar fram“ um tengsl Trumps við Rússa.

Tapari málsins eru meginstraumsmiðlarnir. Mesta samsæri síðari tíma var blaðra sem sprakk. Þeir sitja eftir með flekkaðan blaðamennskufána. Fjölmiðlaveldið sem mest fordæmir samsæriskenningar er einmitt sú pressa sem mest hefur básúnað samsæriskenningu allra samsæriskenninga. Fjölmiðlaveldið sem gerði „fake news“ (falsfréttir) að sínu mikla vísdómsorði (um aðferðir Pútíns) er sama veldi og framleitt hefur í fréttafabrikkum sínum þessa stærstu „fake news“ síðari tíma. Pínlegt.

Bólan er sprungin vonum við, sennilega ekki horfin fyrir því. En hún hefur samt þjónað tilgangi sínum: aukið efnahagslegar refsiaðgerðir gegn Rússum, girt fyrir það sem virtist stefnumál hjá Trump – að koma á eðlilegu viðskiptasambandi við Rússa – aukið vopnaframleiðsluna og stríðshættuna um nokkur stig. Hlutir eins og tvær herstöðvar Bandaríkjanna og NATO í Noregi hægfara endurkoma stöðvarinnar á Íslandi tengjast þessu nokkuð beint líka og rífandi gangur á hlutunum.

Hertar refsiaðgerðr gegn Rússum: djöflareið til styrjaldar

(birt á fésbókarsíðu SHA 6. ágúst 2017)

Í vikunni samþykkti bandaríska Þingið lagafrumvarp um „hertar refsiaðgerðir“ gegn Rússlandi, í reynd fullt viðskipta- og efnahagsstríð gegn landinu og endurkomu kalda stríðsins. Atkvæðatölurnar í Þinginu voru ótrúlegar, 98 gegn 2. Gegn voru aðeins Rand Paul og Bernie Sanders, sá síðari þó aðeins af því lögin beindust líka gegn Íran. Trump lýsti megnri óánægju með lögin, taldi þau „clearly unconstitutional“ en sagðist mundu samt undirrita. Enn ein niðurlægingin fyrir forsetann sem hér tapar stjórn utanríkismála í hendur þingsins þar sem haukar í báðum flokkum ráða för.

Lögin hafa valdið ólgu í Evrópu. Þau kveða nefnilega á um stofnun “Center for Information Analysis and Response” sem m.a. á að annast skráningu og skýrslugerð um rússnesk áhrif á kosningar, flokka og fólk – og líka í Evrópulöndum. Sem undirstrikar stöðu ESB-ríkja sem bandarískar hjálendur. Refsiaðgerðirnar skaða mjög beint evrópska hagsmuni, t.d. orkumálastefnu Þýskalands og þau fyrirtæki (þýsk og evrópsk) sem fjárfest hafa í jarðgasflutningnum mikla frá Rússlandi. Zypries orkumálaráðherra Þýskalands segir að bandarísku lögin stríði gegn þjóðarrétti.

Bandaríska djúpríkisvaldið hefur nú náð fullri stjórn mála eftir að hafa hnotið lítillega þegar það kom ekki óskafulltrúa sínum í Hvíta húsið. Algjört grunnstef þess í utanríkismálum nú er stríðsstefnan, fyrst gegn Rússlandi síðan Kína - og öllum bandamöannum þeirra, að tryggja að bandaríski bryndrekinn haldi sér á stríðsbrautinni til að viðhalda forræði USA og Vestursins. Um það snýst fárið um rússnesku „kosningaafskiptin“. Og, merkilegt nokk, líka hin sérstaka herferð bandarískrar pressu gegn Trump. Um þessa djöflareið til stryrjaldar skrifaði John Pilger í fyrradag: „On 3 August, in contrast to the acreage the Guardian has given to drivel that the Russians conspired with Trump ...the paper buried, on page 16, news that the President of the United States was forced to sign a Congressional bill declaring economic war on Russia. Unlike every other Trump signing, this was conducted in virtual secrecy and attached with a caveat from Trump himself that it was “clearly unconstitutional”.
A coup against the man in the White House is under way. This is not because he is an odious human being, but because he has consistently made clear he does not want war with Russia. This glimpse of sanity, or simple pragmatism, is anathema to the “national security” managers who guard a system based on war, surveillance, armaments, threats and extreme capitalism." Sjá heimild.

Staðfesta Gunnars Braga

(Birtist á fésbókarsíðu SHA 23. janúar 2014)

Margir vinstri menn lofa nú Gunnar Braga fyrir staðfestuna gagnvart Rússum og Samtökum fyrirtækja í sjávarútvegi . Ekki ég. Hverjir heyja viðskiptastríð við Rússa? Bandaríkin hófu refsiaðgerðirnar 6. mars 2014 og 17. mars bættist ESB við og einnig Kanada. Seinna á árinu bættust við NATO-lönd utan ESB: Ísland, Albanía, Noregur og þar með var þátttaka NATO-landa nánast fullkomnuð (Tyrkland þó ekki með strax). Önnur Evrópulönd sem bættust við voru Montenegro (umsóknarland í NATO), Moldova (með eina tegund aukaaðildar að NATO) og Sviss. Tveir skilyrðislausir bandamenn USA utan Evrópu taka þátt, Japan og Ástralía, en aðgerðir þeirra eru þó takmarkaðri. Praktískt séð er það NATO sem heyr stíðið með Bandaríkjunum. Málið er að hér hefja viðskiptastríð þeir tveir aðilar, USA og NATO, sem standa fyrir helstu stríðum nútímans, sýna minnsta virðingu fyrir sjálfstæði ríkja og jafnframt umkringja Rússland hernaðarlega. Og sú skylda fylgir NATO-aðild (de facto) að taka þátt í vopnastríði og viðskiptastríði gegn þeim löndum sem Sam frændi hefur skrifað kross yfir. Reisn og staðfesta Gunnars Braga felst í því að segja: Já herra.  

Rússum refsað. Hæfur dómari? Réttmæt refsing?

(Birtist á fridur.is 21 janúar 2016)

Þátttaka Íslands í refsiaðgerðum Vesturveldanna gegn Rússum hefur verið heitt umræðuefn undanfarið, skiljanlega þar sem viðskiptabannið kemur hart niður á Íslandi, bæði útflytjendum og ýmsum byggðarlögum. Fjölmiðlarnir lýsa málinu sem svo að þar takist á viðskiptahagsmunir (LÍÚ) og hins vegar prinsipp eða siðferðissjónarmið (Gunnar Bragi). Þorsteinn Pálsson segir reyndar að hagsmunamat og siðferðismat fari saman, við græðum til lengdar á að standa með „okkar bandamönnum“. Mjög fáar raddir draga í efa að refsiaðgerðir Vestursins séu réttmætar.

Skýring Vesturlanda er að innlimun Krímskagans sé Rússnesk útþensla, tilraun Rússa til að endurheimta stöðu risaveldis. Þessu er nú mætt með annars vegar viðskiptabanni gegn Rússum, leitt af Bandaríkjunum og ESB og hins vegar hernaðarlegu umsátari um Rússland sem leitt er af Bandaríkjunum og NATO.

Á bak við refsiaðgerðirnar standa fyrst og fremst Bandaríkin og ESB (Kanada strax, svo Japan, Ástralía og fáeinir aðrir hafa bæst við). Nánar tiltekið voru það BANDARÍKIN sem höfðu þar algjört frumkvæði. Bandaríkin og ESB hafa ólíka hagsmuni í málinu. ESB og Rússland eru einna mikilvægustu viðskiptaaðilar hvors annars. Rússland er hins vegar lítilvægur viðskiptaaðili Bandaríkjanna sem sér sér hag af því að ESB dragi úr viðskiptum við Rússa. Á veiku augnabliki sjálfsupphafningar hældist Joe Biden varaforseti yfir því að Bandaríkin hefðu neyðst til að kúska Evrópulönd til refsiaðgerða: „Það er satt, þau vildu ekki gera þetta, en aftur voru það bandarísk stjórnvöld og forseti Bandaríkjanna sem krafðist þess, og nokkrum sinnum urðum við að láta Evrópu skammast sín (we had to embarras Europe) til að fá þau til að standa upp og taka á sig efnahagsleg högg til að valda [Rússum] kostnaði.“

Það er rétt að Rússar brutu þjóðréttarreglur með innlimun Krímskagans. Reglur sem afar mikilvægt er að virtar séu. Þetta var einhliða breyting landamæra og við hljótum að FORDÆMA slíka aðgerð á almennum þjóðréttarlegum forsendum. En af því leiðir ekki sjálfkrafa að rétt sé að fordæma aðgerðina í sínu ÁKVEÐNA SAMHENGI. Nokkrar ástæður skulu nú tilgreindar.