Sigur Eflingar

(birtist á Neistum 13. mars 2020)

„Við lítum á þessa umframhækkun sem viðurkenningu á okkar málflutningi og kröfum um að sögulega vanmetin kvennastörf þurfi einfaldlega á þessari leiðréttingu að halda." Í viðtali við RÚV var Sólveig Anna Jónsdóttir Eflingarkona fegin og ánægð eftir undirritun kjarasamnings Eflingar – stéttarfélags og Reykjavíkurborgar þann 10. mars, eftir meira en mánaðarlangar verkfallsaðgerðir félagsmanna.

Með samningnum hækka byrjunarlaun Eflingarfélaga í lægstu launaflokkum um allt að rúmlega 112.000 krónur á samningstímanum miðað við fullt starf. Sem er umtalsverður ávinningur miðað við þau 90 þúsund á lægstu laun sem um var samið í Lífskjarasamningunum. Efling hélt því alla tíð stíft fram að þörf væri á „sérstakri kjaraleiðréttingu vegna lágra heildarlauna, álags og kynbundins misréttis sem Eflingarfélagar hjá borginni búa við.“

Auk þessarar hækkunar var samið um styttingu vinnuvikunnar í takt við það sem gert hefur verið hjá öðrum hópum undanfarið. Vinnuvika vaktavinnufólks fer niður í 36 tíma og 32 tíma hjá þeim sem ganga vaktir allan sólarhringinn, leikskólastarfsfólki eru tryggðir 10 yfirvinnutímar á mánuði í formi sérgreiðslu, auk þess sem námskeiðum og fræðslu er gefið aukið vægi í launum og fleira mætti telja. Samningurinn nær til um 1.850 starfsmanna borgarinnar.

Áfram Eflingarkonur!

(Birtist á Neistum 3. mars 2020)

Efling stéttarfélag ryður nú brautina. Ótímabundið verkfall félagsins gagnvart Reykjavíkurborg hefur staðið í á þriðju viku. Samstaðan og stuðningur félagsmanna við aðgerðirnar er yfirgnæfandi. Verkfallið var samþykkt með 95,5% atkvæða þar sem um 60% greiddu atkvæði. Væntanleg samúðarverkföll Eflingarfélaga hjá einkareknum skólum og hjá sveitarfélögum öðrum en Reykjavíkurborg (sett á 9. mars nk.) voru einnig samþykkt með miklum meirihlutastuðningi. Láglaunafólk í Reykjavík er í baráttuhug. https://efling.is/2020/01/26/yfirgnaefandi-meirihluti-samthykkir-verkfallsbodun-gagnvart-reykjavikurborg/

Svo sem við var að búast reyna andstæðingarnir að sá sundrungu. Lýsa Eflingu sem klofningsafli í verkalýðshreyfingunni. Efling eyðileggur Lífskjarasamningana! Efling vill ekki meta nám til launa! Borgarstjóri stundar fagurgala í fjölmiðlum en býður mjög fátt sem fast er í hendi. En Eflingarfólk þjappar sér bara betur saman. Hátt er rætt um réttmæti verkfallsins og réttmæti verkfalla yfirleitt.
Ýmsir „ábyrgir“ aðilar segja að kröfur Eflingar séu óásættanlegar, „út úr kú“, muni koma af stað „höfrungahlaupi“, „skapa glundroða“ o.s.frv. Við þurfum varla að ræða lengi slíka skoðun. Ófaglært starfsfólk í barnagæslu hefur lægst laun af öllum starfsstéttum í landinu. Umönnunarstörf eru lægst metin! Að undirlaunuð kvennastétt og umönnunarstétt stígi fram – lægsti hópur launaskalans eftir áratuga vaxandi ójöfnuð – er að sjálfsögðu fagnaðarefni.

Launadeilurnar – sundrung og baráttueining

(birtist á Neistum.is 21 mars 2019)

                                                                        Verkvallsmerki Eflingar  
 

Kjaradeilurnar á vinnumarkaðnum harðna, það slitnar upp úr viðræðum – og jafnfram greinist verkalýðshreyfingin skýrar en áður í tvær fylkingar. Í gær, 20. mars, sagði formaður Landssambands íslenskra verslunarmanna (LÍV), Guðbrandur Einarsson, af sér formennsku. Hann lét svo um mælt að LÍV hefði verið komið vel á veg með að ná „ágætis kjarasamningi án átaka“, en fulltrúar stærsta félags verslunarmanna, VR, hefðu sett sambandinu stólinn fyrir dyrnar. Ragnar Þór Ingólfsson sagði hins vegar að tilboð SA til verslunarmanna hingað til hefðu falið í sér „kaupmáttarrýrnun handa meginþorra félagsmanna“. Á sama fundi í LÍV var svo Ragnar Þór kjörinn formaður sambandsins sem mun nú gerast aðili að samfloti VR með Eflingu stéttarfélagi, Verkalýðsfélagi Akraness og Verkalýðsfélagi Grindavíkur.

Samhliða þessu gerðist það 19. mars að fjölmennur fundur Framsýnar stéttarfélags í Þingeyjarsýslu undir forustu Aðalsteins Baldurssonar afturkallaði samningsumboðið frá Starfsgreinasambandi Íslands (SGS) og gekk til liðs við félögin í áðurnefndu samfloti. Einhugur ríkir augljóslega ekki í launþegahreyfingunni en eining baráttusinna staðfestist og styrkist.

Það hefur komið í ljós að ágreiningurinn bæði innan LÍV og innan SGS snýst annars vegar um baráttuaðferðir og hins vegar um um afstöðuna til styttingar vinnuvikunnar og „gagntilboða“ Samtaka atvinnulífsins (SA) þar að lútandi.

Í kröfugerðinni núna hefur verkalýðshreyfingin ákveðnar en áður krafist styttingar vinnuvikunnar. Það er góð og framsækin krafa. Núgildandi lög um 40 stunda vinnuviku voru sett fyrir hálfri öld, árið 1970. Frá 1970 hefur framleiðni í landinu margfaldast og væri eðlilegt að launafólk nyti þess, en löggilt vinnuvika er áfram óbreytt. Þess má geta að á hálfri öld þar á undan, 1920-70, styttist vinnuvika verkamanna (Dagsbrúnar) úr 66 tímum í 40. Krafa um styttingu vinnuviku er auk þess „græn stefnumörkun“ þar sem slík kjarabót kæmi fram í auknum frítíma frekar en aukinni neyslu.

En SA svara þessari kröfu með alls kyns mótleikjum: kröfum um styttingu eða brottfall kaffihlés starfs-manna, lengingu dagvinnutímabils (sá tími dagsins þegar greitt er dagvinnukaup) og lækkun á yfir-vinnuálagi (jafnvel úr 80% í 40%!). VR, Efling, VLFA og VLFGRV höfnuðu frá upphafi öllum hugmyndum SA í þessa veru. Og nú álykta Þingeyingarnir í Framsýn: „Framsýn hefur ítrekað látið bóka andstöðu sína í samninganefnd SGS og krafist þess að hugmyndum SA um vinnutímabreytingar væri vísað út af borðinu, en án árangurs. Önnur félög innan Starfsgreinasambandsins hafa verið tilbúin að skoða frekari útfærslur á þessum breytingum með ákveðnum fyrirvörum.“

Draumur sumra verkalýðsforingja um „ágætis kjarasamninga án átaka“ mun naumast ganga eftir. Eftir vel heppnað hótelþernuverkfall 8. mars hefst á morgun, 22. mars, annars vegar verkfall félagsmanna VR í hópbifreiðafyrirtækjum og hins vegar verkfall félagsmanna Eflingar hjá hópbifreiðafyrirtækjum og 40 hótelum á starfssvæði félagsins. Baráttuandinn er góður. Raunveruleg breyting á tekjuskiptingu í landinu kemur ekki átakalaust. Gerum okkur ekki grillur um annað.